જાદુઈ જંગલ અને સોનેરી પક્ષીની શોધ
એક સમયની વાત છે, એક સુંદર નાનકડું ગામ હતું. આ ગામની ચારેબાજુ હરિયાળા ખેતરો અને પહાડો હતા. આ ગામમાં આર્યન નામનો એક દસ વર્ષનો છોકરો રહેતો હતો. આર્યન ખૂબ જ જિજ્ઞાસુ અને દયાળુ હતો. તેને પ્રાણીઓ અને પક્ષીઓ પ્રત્યે ખૂબ જ પ્રેમ હતો.
એક દિવસ આર્યને તેના દાદા પાસેથી એક પ્રાચીન વાર્તા સાંભળી. દાદાએ કહ્યું, "બેટા, આપણા ગામની પાછળ આવેલા ગાઢ જંગલમાં એક 'સોનેરી પક્ષી' રહે છે. કહેવાય છે કે જે પણ વ્યક્તિ સાચા દિલથી અને નિઃસ્વાર્થ ભાવે તે પક્ષીને મળે, તેના જીવનમાં ક્યારેય ખુશીઓની કમી રહેતી નથી. પણ રસ્તો મુશ્કેલ છે."
આર્યને નક્કી કર્યું કે તે આ સોનેરી પક્ષીને જરૂર મળશે.
પ્રવાસની શરૂઆત
બીજા દિવસે સવારે, આર્યને તેના થેલામાં થોડો નાસ્તો અને પાણી લીધું અને જંગલ તરફ નીકળી પડ્યો. જંગલ ખૂબ જ ઘટાદાર હતું. પક્ષીઓનો કલરવ સંભળાતો હતો. થોડે દૂર ગયા પછી, તેને એક ખિસકોલી મળી જે ઝાડની ડાળી પર ફસાઈ ગઈ હતી.
પહેલી કસોટી: આર્યન ઉતાવળમાં હતો, પણ તેણે જોયું કે ખિસકોલી પીડામાં છે.
નિર્ણય: આર્યને વિચાર્યું, "જો હું બીજાની મદદ નહીં કરું, તો હું સોનેરી પક્ષીને મળવા લાયક કેવી રીતે બનીશ?"
પરિણામ: તેણે સાવચેતીથી ખિસકોલીને છોડાવી. ખિસકોલીએ રાજી થઈને કહ્યું, "આર્યન, તારો આભાર! જો તારે સોનેરી પક્ષી સુધી પહોંચવું હોય, તો હંમેશા વહેતી નદીની દિશામાં ચાલજે."
વહેતી નદી અને લાલચ
આર્યન નદીના કિનારે ચાલવા લાગ્યો. ચાલતા-ચાલતા તેને કિનારે એક ચમકતો પથ્થર દેખાયો. તે હીરા જેવો લાગતો હતો. આર્યને તે ઉપાડ્યો, પણ તરત જ તેને દાદાની વાત યાદ આવી: "માર્ગમાં ઘણી લાલચ આવશે, પણ તારું લક્ષ્ય ભૂલતો નહીં."
આર્યને તે કિંમતી પથ્થર ત્યાં જ મૂકી દીધો અને આગળ વધ્યો. થોડી વારમાં તેની સામે એક વૃદ્ધ માણસ આવ્યા. તેઓ તરસ્યા હતા. આર્યને પોતાની પાસેનું બધું જ પાણી તેમને આપી દીધું. તે વૃદ્ધે હસીને કહ્યું, "બેટા, તેં તારું છેલ્લું ટીપું પાણી મને આપ્યું, તારું દિલ ખરેખર સોનાનું છે."
સોનેરી પક્ષીનો મેળાપ
સાંજ પડવા આવી હતી. આર્યન એક વિશાળ વડના ઝાડ પાસે પહોંચ્યો. ત્યાં અચાનક આખું વાતાવરણ સોનેરી રોશનીથી ભરાઈ ગયું. ઝાડની સૌથી ઉપરની ડાળી પર એક અદભૂત સોનેરી પક્ષી બેઠું હતું.
તે પક્ષી બોલ્યું, "આર્યન, હું તારી રાહ જોતું હતું. તેં ખિસકોલીની મદદ કરી, તેં હીરાની લાલચ છોડી અને તેં તરસ્યાને પાણી પાયું. સોનેરી પક્ષી કોઈ વસ્તુ નથી, પણ તારા અંદરના સદ્ગુણો છે."
પક્ષીએ આર્યનને એક જાદુઈ પીંછું આપ્યું અને કહ્યું, "જ્યારે પણ તું મુશ્કેલીમાં હોઈશ, આ પીંછું તને સાચો રસ્તો બતાવશે. પણ યાદ રાખજે, ખરી જાદુ તારા દયાળુ સ્વભાવમાં છે."
વાર્તાનો બોધ (Moral of the Story)
આ વાર્તા આપણને ત્રણ મુખ્ય વાતો શીખવે છે:
* પરોપકાર: બીજાની મદદ કરવાથી આપણને આંતરિક સુખ મળે છે.
* નિઃસ્વાર્થતા: લાલચમાં આવ્યા વગર પોતાના લક્ષ્ય પર ધ્યાન આપવું જોઈએ.
* માનવતા: સાચું સોનું માણસના દિલમાં રહેલા ગુણો છે, બહારની સંપત્તિમાં નહીં.
બાળકો માટે ઉપયોગી ટિપ્સ:
* દરરોજ કોઈ એક સારું કામ કરો.
* પ્રાણીઓ પ્રત્યે દયા રાખો.
* હંમેશા સાચું બોલો અને પ્રામાણિક રહો.

0 Comments